اخبار

 [11.12.2024 10:09]
10.12.2024 05:13 Uhr
 [11.12.2024 10:11]
11 دسامبر 2024، ساعت 5:13 بامداد

https://www.tagesschau.de/ausland/asien/iran-sturz-assad-100.html?at_medium=tagesschau&at_campaign=WhatsApp&at_content=SiteSharing 

ایران به طور فزاینده‌ای متحدان خود را از دست می‌دهد.
حماس و حزب‌الله متحمل شکست‌های سنگینی شده‌اند. و اکنون، با سرنگونی اسد در سوریه، نزدیک‌ترین متحد ایران نیز از صحنه خارج شده است. واکنش‌ها در تهران از سردرگمی و ترس حکایت دارد.

سلسله‌ای از شکست‌ها

چشم‌انداز سیاسی و نظامی ماه‌های گذشته برای ایران بسیار تاریک بوده است. نیروهای برون‌مرزی سپاه پاسداران ایران، یعنی نیروهای قدس، طی حملات هدفمند، تعداد زیادی از فرماندهان خود را از دست داده‌اند.

رهبری ایران همچنین شاهد آن بوده که حماس فلسطین، که ایران سال‌ها آن را ماهیانه با حدود ۳۰ میلیون یورو برای مبارزه با اسرائیل حمایت مالی می‌کرد، در جنگ غزه تحت فشار شدید اسرائیل قرار گرفته است. در اواخر ژوئیه، رهبر معنوی حماس، اسماعیل هنیه، در اقدامی که برای ایران بسیار تحقیرآمیز بود، در جریان بازدیدش از تهران ترور شد.

حزب‌الله لبنان، مهم‌ترین شریک نظامی ایران، اخیراً متحمل یک شکست غیرمنتظره و جدی شد. اسرائیل نه تنها موفق شد حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله، را به قتل برساند، بلکه تعداد زیادی از مقامات رده دوم این گروه را نیز از بین برد. اکنون گمان می‌رود که انبار بزرگ موشک‌های حزب‌الله به شدت کاهش یافته و زیرساخت‌های نظامی آن در جنوب لبنان نیز نابود شده است.

از دست دادن مهم‌ترین متحد

اما بیشترین ضربه به تهران، سقوط غیرمنتظره و سریع قدرت اصلی‌ترین متحدش، بشار اسد، دیکتاتور سوریه، بوده است. سوریه طی ۴۵ سال گذشته یکی از نزدیک‌ترین دوستان رژیم ایران بوده و همواره نقش مهمی ایفا کرده است.

به عنوان نمونه، حافظ اسد، پدر بشار اسد، تنها متحد ایران بود که هنگام حمله عراق به ایران در سال ۱۹۸۰ - با حمایت آمریکا و کشورهای همسایه منطقه - در کنار ایران ایستاد.

تهران از همان آغاز جنگ داخلی سوریه نیز از اسد حمایت کرد. در بهار ۲۰۱۱، زمانی که اعتراضات در درعا در جنوب سوریه به کشته و زخمی شدن افراد زیادی منجر شد، مخالفان اعلام کردند که توسط نیروهایی که به زبان فارسی صحبت می‌کردند، مورد حمله قرار گرفته‌اند.

ایران نه تنها تجهیزات پیشرفته و تفنگ‌های تک‌تیراندازی به سوریه ارسال کرد، بلکه با استفاده از نیروهای مسلح خود از جمهوری اسلامی در مبارزه با مخالفان سوری کمک کرد.

روسیه، یک شریک تاکتیکی

حتی روابط ایران با روسیه، که اغلب به عنوان یک شراکت توصیف می‌شود، چندان محکم نیست. روسیه تاکنون از تحویل جت‌های جنگنده سوخو سو-۳۵ به ایران خودداری کرده و در حملات اسرائیل به نیروهای ایرانی در سوریه سکوت کرده است. همچنین، مسکو تلاش می‌کند با تمام توان مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای شود.

به طور کلی، ایران اکنون بدون متحدان قوی، در موقعیتی بسیار ضعیف قرار گرفته است.

اوضاع ایران نامشخص‌تر می‌شود

ایران را می‌توان بازنده آشکار ناآرامی‌های سیاسی از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به این سو دانست. به‌ویژه با توجه به اینکه رئیس‌جمهور آینده آمریکا، دونالد ترامپ، به‌صراحت مخالف تهران است و اکثریت مردم ایران آشکارا خواستار پایان جمهوری اسلامی هستند، به نظر می‌رسد که دوران سختی در انتظار حکومت ایران باشد.

در شبکه‌های اجتماعی، بسیاری از کاربران ایرانی سرنگونی حاکم سوریه را تبریک گفته‌اند. همچنین بارها در این فضا تأکید شده که دیکتاتورها «تا ۱۵ دقیقه پیش از سقوط، تصور می‌کنند کنترل کامل کشور را در اختیار دارند»؛ جمله‌ای که به فیلسوف آلمانی هانا آرنت نسبت داده شده و در اینجا به‌عنوان تصویری از آرزوها و بازتاب شرایط کنونی ایران استفاده می‌شود.

احتیاط و انتظار در تهران

حاکمیت سیاسی تهران در این وضعیت فعلاً بر احتیاط و انتظار تأکید دارد. برخلاف وعده‌های قبلی، دولت ایران تصویب قانون جنجالی حجاب اجباری را که قرار بود در همین هفته اجرایی شود، به تعویق انداخت. این قانون مجازات‌های سنگینی را برای عدم رعایت حجاب در نظر گرفته بود.

روز یکشنبه، در شبکه‌های اجتماعی گمانه‌زنی‌هایی مطرح شد که خشم از تصویب این قانون ممکن است جرقه اعتراضات جدیدی را بزند، اعتراضاتی که احتمالاً با الهام از وقایع سوریه شدت بیشتری پیدا کند.

آینده نامشخص برای رهبر انقلاب

اینکه پیامدهای تغییر حکومت در سوریه دامن ایران را نیز بگیرد، ممکن است اما قطعی نیست. با این حال، یک چیز روشن است: آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر انقلاب، با دوران بسیار نامعلومی روبه‌رو است.